Arcymag Antonidas podejrzewał, że plaga miała magiczne pochodzenie, więc wysłał czarodziejkę Jainę Proudmoore na północ, aby zbadała tą sprawę. Wraz z nią udał się w tą podróż książę Arthas Menethil, jedyny syn króla Terenasa. Jaina i Arthas wytropili i zabili Kel'Thuzada - sługę Króla Licha, ale śmierć nekromanty nie powstrzymała pochodu Plagi. Walka z nieumarłymi trwała i wraz z upływającym czasem cierpliwość i wiara księcia zaczęły słabnąć.

Do Arthasa i Jainy dołączył legendarny paladyn, Uther Lightbringer. Wspólnie wyruszyli do Stratholme, lecz przybyli zbyt późno, aby powstrzymać dystrybucję zakażonego plagą ziarna. Arthas zrozumiałm że niewinni wieśniacy skazani są na nieuniknione dołączenie do rosnących szeregów nieumarłych. Rozkazał Utherowi oczyścić miasto i wymordować cywili nim staną się częścią oddziałów Króla Licha. Gdy Uther odmówił, Arthas oskarżył go o zdradę i rozwiązał Zakon Srebrnej Dłoni. Uther i jego kawaleria zrażeni zachowaniem księcia opuścili wioskę, a Jaina przerażona decyzją podjętą przez Arthasa również go opuściła.

Pomimo utraty wspierających go wojsk Arthas wykonał swój plan, wycinając bezbronnych mieszkańców miasta w pień i paląc do gołej ziemi każdy budynek jaki jeszcze pozostał w mieście. Tamtego dnia coś w nim umarło i opuszczając Stratholme pozostawił wielką część swojego człowieczeństwa w płonących ruinach.

Po tych wydarzeniach książę poświęcił się całkowicie misji powstrzymania pochodu Plagi - za wszelką cenę. W miarę upływu czasu wyśledził źródło choroby - Northrend. Z ciężkim sercem i niezłomną determinacją Arthas wyruszył na zaśnieżony dach świata. Ku swojemu zaskoczeniu w Northrend spotkał starego przyjaciela, krasnoluda Muradina Bronzebearda. Muradin poszukiwał ostrza o znanego ze swych legendarnych mocy - miecza zwanego Frostmourne. Arthas postanowił odszukać zaklęte ostrze by wykorzystać je przeciwko Pladze. Jednakże po ponagleniach Uthera król Terenas rozkazał Arthasowi i jego wojskom powrót do kraju. Książę nie chcąc podporządkować się rozkazowi potajemnie wynajął lokalnych najemników by spalili statki, nim ekspedycja zdąży wypłynąć w morze. Prowadząc swe wojsko do statków Arthas udał zaskoczenie na widok zniszczeń i rozkazał swym gorzko zawiedzionym żołnierzom ścigać i zabić najemników.

Po tych wydarzeniach Arthas przeczesywał mroźne pustkowia pragnąc odnaleźć przedmiot, który uważał za klucz do zbawienia swych ludzi. W końcu Muradin i Arthas odkryli Frostmourne i przeczytali złowieszczą inskrypcję na piedestale. Inskrypcja ta ostrzegała, że dzierżący Frostmourne zyska wieczną potęgę, ale nie za darmo: "Jako ostrze rozdziera ciało, tak i jego moc rani duszę." Pomimo ostrzeżenia i protestu Muradina Arthas przysiągł, że zapłaciłby każdą cenę, by posiąść ostrze..

Po lekkomyślnej deklaracji księcia Frostmourne uwolnił się z lodowych okowów, w które był zakuty jednocześnie pozbawiając Muradina życia. Arthas pochwycił ostrze, które zniszczyło tkwiące w nim resztki człowieczeństwa. Książę nie mógł w żaden sposób wiedzieć, że Król Lich był prawdziwym panem miecza, ani że oprócz zaklęcia Kil'jaedena Frostmourne posiadał zdolność daną mu przez Ner'zhula - potrafił kraść dusze żyjących istot.

Z Frostmourne w dłoni i rosnącą ciemnością w sercu Arthas wyruszył w zamarznięte pustkowia by odpowiedzieć na zew swojego nowego pana...